download/file.php?mode=view&id=1392
Voor Gerard Gommans werd de druk te groot en vanaf 23 augustus 1980 werd hij als rijder vervangen door Stef van Dooyeweerd, die kort daarop met de training van de paarden van Meyn werd belast. Vanwege de plotselinge rijderswisseling liepen de paarden van Meyn toen buiten weddenschappen. Dat kwam in het geval van Speedy Volita goed uit, want met de reglementaire f. 1,10 uitbetaling voor winnend spel was ze de wanhoop van de totalisator.
Voor de rest van het jaar liet de totalisator daarom Speedy Volita steeds buiten weddenschappen lopen. Nadat Stef van Dooyeweerd met Speedy Volita de Grote Prijs Merries had gewonnen won hij op Duindigt vijf dagen later de Grote Jubileumprijs met haar (voor Meadow Frank en Opulent Pride). Met deze overwinning, haar honderdste, tilde de merrie haar winsom boven de 1 miljoen gulden.
De overwinningen van Speedy Volita gingen ondanks de trainerswisseling gewoon door, waaronder winst in de Grote Prijs van de Gooi- en Eemlander in Hilversum en de Grote Boll en Sharp Castle Furniture-Prijs op een bomvol Lindenoord in Wolvega, de enige maal dat ze op deze baan aantrad. Maar het einde van haar koersloopbaan in Nederland begon met het bereiken van de 9 jarige leeftijd op 1 januari 1981 onverbiddelijk te naderen, Haar laatste koers was de Grote Kerstprijs in Hilversum, waar op grootse wijze afscheid van haar genomen werd. Het zou nog bijna mis gaan, want in de serie was Speedy over haar water en wist ze zich met een vijfde plaats maar net voor de finale te plaatsen. In de finale was ze weer ouderwets en won ze moeiteloos, waarmee ze haar carrière in Nederland afsloot met een werkelijke winsom van fl. 1.121.682. Op de baan hield de algemene voorzitter van de NDR, de heer P.B. van Binsbergen een afscheidsrede en bood zangeres Patricia Paay een gouden plaat aan.
Daarna werd Speedy Volita uitgespannen en met de krans aan de hand langs de volgepakte tribune geleid en vervolgens ingeladen in de op de baan geplaatste Meyn Stable paardenwagen, die nog eenmaal over de baan langs de tribune reed.
Speedy Volita werd dat jaar voor de vierde maal tot Draver van het Jaar gekozen. De eerste maal, in 1976, was met de nodige comotie gepaard gegaan, waarbij de eigenaren van haar voornaamste mede-kandidaten, Kees Verkerk en Manza Buitenzorg, hun paarden dreigden terug te trekken. Aanleiding daarvoor ws een door Meyn op 24 december 1976, een week voor het sluitingstijdstip van de inzendingen, in diverse dagbladen geplaatste advertentie: "Speedy Volita en haar stalgenoten wensen al hun fans prettige Kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar en danken hierbij iedereen die Speedy Volita heeft gekozen bij de verkiezing Draver van het Jaar. Meyn Stable, Oostzaan/Renswoude."
Na haar laatste koers in Nederland werd Speedy Volita naar de Verenigde Staten gevlogen om daar gedekt te worden door de klassevolle hengst Lola's Express, eveneens eigendom van Piet Meyn. In afwachting van haar dekking werd Speedy Volita eerst in training gezet bij Meyn's Amerikaanse trainer Ted Taylor. Ze nam op Pompano Beach nog met succes aan koersen deel, ze won er vier van haar zes starts. Ze won onder meer op 13 februari 1981 een Invitation Trot in 1.58,2 met vijf lengten voor Arin Baritono en Revolutionist, een nieuw baanrecord voor het 18 jaar oude Pompano Park en een wereldrecord voor oudere merries.
download/file.php?mode=view&id=1394
